Dört Yaşa Bir İki....

4 Yorum

Çocuklar büyüdükçe, kişilik iyice ortaya çıktıkça, bir şeylere çözüm bulmak ya da nasıl davranacağını kestirememek gibi durumlar ortaya çıkmaya başladı. Hoş iki yaş sendromu dediğimiz dönemle başlamıştı benzer durumlar ancak bu sefer karşınızda daha büyümüş, bir şeylerin daha çok idrakında ve daha farklı tepkiler verebilen bir çocuk var. Uzun zamandır ara vermiştim bu konularla ilgili okuma, araştırma yapmaya. Ara vermiştim derken zaten kasıtlı değil, vakitsizlikten varılan bir sonuçtu bu. Düşünüyorum da zamanında ne çok okumuşum.

Kimilerine göre ise hiç bir şey okumaya, araştırmaya gerek yoktur. Her şey olması gerektiği gibi, akışıyla, sırasıyla ve içinden geldiğince olacaktır zaten. Tabii de ben bu bakış açısıyla bakamadığımdan,, oluruna bırakma haline eremediğimden, içimden hiç öylesi gelmediğinden, araştırma, sorgulama ve üzerinde düşünmeye devam diyorum.

Yaklaşık bir senedir çalışma hayatına geri dönüşümle bir parçaya daha bölünmüş oldum. Bu da pek çok kadın gibi bende de yetememe sendromuna dönüştü. İşte bu yetemeyip, yetişemediğim şeylerden biri de merak ettiğim konular hakkında okuma, araştırma yapamamak. Üstelik de karşılaştığım onca zor duruma rağmen. Evet arkadaş ben zor ve içinden çıkamadığım durumlarla karşılaşınca okur, araştırır, sorarım. Aklıma en yatan ve en doğru bulduğumu yapmak için. Çünkü bana göre bir şeyleri öğrendikçe duruma göre daha hoşgörülü ve anlayışlı olabiliyorsun, yaşadıklarının normal ve olağan olduklarını görüp rahatlıyorsun, aklına gelmeyen çözüm önerilerine rastlayabiliyorsun ve en önemlisi çocuğunu daha iyi tanıyıp neyi neden yaptığını daha çok idrak edip, ya durumla mücadele etmeyi öğreniyor, ya da kendine farklı bakış açıları ve davranış modelleri benimsiyorsun.

Bu aralar dört yaşına iki ay kala gün be gün büyüdüğüne ve değiştiğine şahit olduğum kızımın inadı ve mızmızlanma halleriyle cebelleşiyorum. Onun da en az benim kadar zor bir sene geçirdiğini hatta çok yol aldığını aklımdan çıkarmamaya çalışıyorum. Ancak bu çalışma hayatı sabrımı yarıya indirdi. Kendimi daha hoşgörüsüz, daha sabırsız ve bazen çocuk gibi inatçı görüyorum. Ayrıca yorgunluk ve doğru olanı yapma gayretinden kopuş, olmadığım bir Ben'e doğru sürüklüyor beni.

Yazmak ise en büyük ilacım. Bir yandan beni rahatlatırken, bir yandan da beni araştırmaya sevk ediyor. Çünkü benzer sorunlar yaşayan kişilere aktaracağım bilgilerin titizlikle araştırılıp yazılmış olması gerekiyor. Birilerine faydalı olmak, ya da birilerinin bana faydalı olması, bir şeyler paylaşıyor olmak çok çok önemli. Kendi tecrübe ve hislerimi paylaşmanın yanı sıra okuduklarımdan ve öğrendiklerimden aktarım yapınca kendimi daha bir sorumlu hissediyorum. O yüzden de ister istemez bu da beni okumaya ve bilgilenmeye yönlendiriyor.



Bu fotoğrafta olduğu gibi bir ışık yakmayı seviyorum....





O halde konumuz dört yaş ve sorunları. Öyleyse buyurunuz......

Devamı sonraki yazıda :))))))
Ne o her şeyi burada mı yazacağımı sandınız? Yooo o kadar zaman sonra yazılarıma dönmüşüm azıcık nazlanayım :)

Not: Laf aramızda yazılarımın okunması ve blogumun ziyaret sayısının artması benim için ayrı bir önem taşıyor. Tamam yazmak bana kişisel ayrı bir tatmin veriyor ama yine de okurlar olmasa, siz olmasanız bu blog yayında olmaz. O halde iyi ki varsınız. Lütfen olmaya devam edin ve yorumlarınızla da yazılarımı şenlendirin.

Sevgilerimle.......


4 yorum

Benim Oglan da 4 oldu ve hic gormedigim kadar zor davranislari olustu. Bizim durumumuz cok farkli kendi cevresel degiskenlerimizin etkisi oldugunu dusundum ama sizde de 4 yas diye okuyunca yazi ilgimu cekti. Allah size de kolaylik versin.

Benim tam tersi kizim 4 olunca daha rahatladik. Ama her 3 çocugumun bitmek tükenmek bilmeyen dönemleri epeyce yordu tabii.

Biz büyüdükçe daha iyi olacak derken, zorluklarla karşılaşmak beklenmedik bir durum mu oluyor nedir? Evet sizde o tür zorluklar da var. Size de kolaylıklar diliyorum. Sevgiler...

Çok daha bilinçli oldukları kesin. Ben çocukların davranışlarının da bizim psikolojimizle çok ilgili olduğunu düşünüyorum. Bu sene benim için de zordu belki de ondandı kızımda yaşadığım zor dönemler. Sevgiler...

Yorum için açıklama