Anne Oldum

5 Yorum
 Saatler süren uzun bir gecenin ardından, ıslak, yapış yapış, ürkmüş, tedirgin gözlerle bana bakan bir canlı koydular göğsümün üstüne. " Anne yardım et" diyordu bu gözler yeni geldiği ve ne olduğunu anlamadığı bu dünyada. İşte o an tüm diğer anıları silip, o ana odaklanıp, yüreğimi kocaman açarak "buradayım ve hep olacağım" diyorum. Anne oluyorum.

Bu öyle bir duygu olarak devam ediyor ki; hayatınız boyunca kulağınızda çocuğunuzun "yardım et" sesini, belleğinizde çaresiz bakan gözlerini görüyorsunuz. Her an yardımına koşmak, ona çare olmak, tedirginse korumak, kollamak istiyorsunuz. Bu yazdıklarımın çoğunu yaşamadım henüz. Kızımız bugün 3 yaşını dolduruyor. Ama eminim ki böyle bir his, ömür boyu yaşayacak olduğum. Eminim ki annenin gözünde hiç büyümüyor çocuk. Yeni doğduğunda, bakışlarındaki o ifade olacak bellekte kalan. Bir göbek bağını kesmekle ayrıldığı zannedilen çocuk, annenin bedeninden, zihninden, ruhundan kopamayacak.

Anne oldum. Her anne gibi ilk hedefim hep elimden gelenin en iyisini çocuğum için yapmak oldu. Yorgunluğumu ve sabrımın kalmadığı zamanları telafi eden, annesine doğru koşarak gelen, kocaman sarılan ve içten bir sesle "anne" diyen kızım oldu.

Anne oldum. Kendime kızdığım, hiç bir şeye yetişemediğim, eskiyi özlediğim, yorulduğum, tükendiğim anlar oldu. Bana bağlı bir varlığın sorumluluğu altında kaldığım zamanlar oldu. Aşılmayacağını sandığım sorunlar, hayal kırıklıklarım oldu.

Her zaman söylediğim şey ise "İyi ki doğdun kızım" oldu.

İyi ki doğdun bir tanemiz, can tanemiz, inci tanemiz. Seni çok seviyoruz.

5 yorum

Maşallah. Allah Analı babalı büyümesini nasip etsin. Bahtı güzel olsun

Nede güzel anlatmışsınız ama

Çok başka bir şey çok. Teşekkür ederim :))

Yorum için açıklama