Çocuk Sevmek

1 Yorum
   
     Milletçe çocuk sevmeyi bilmiyoruz vesselam. Çocuk denince bizim kültürümüzde nedense ilk akla gelen, çocuğun bir eğlence aracı olması. Çocuk mutlu eder elbette ama eğlenme amaçlı görülmez,görülmemeli. Çocuklara olmadık şakalar yapıp eğlenen, yalan söyleyip atlatmaya çalışan, ağlatıp bundan zevk alan, yaşından büyük giyinmesi ve davranmasını da şirin bulan tuhaf zevkleri olan bir millet.

     Konuşmaya henüz başlamamış çocuklara elindeki oyuncağı alma şakası yapılır, bakalım ağlayacak mı testi için. Konuşmaya başlayan çocukla inatlaşma ve söylediğinin tersini söyleme ve sonuçta çocuğu kızdırmakla sonuçlanan saçma sapan oyunlar vardır. En çok kızdıklarımdan biri de erkek çocuklara yönelik yapılan güç gösterisine dayalı şakalardır. Sonunda ya çocuğun ağlamasıyla biter ya da daha çok hırslanmasıyla.

     Ya sevme sözcüklerine ne demeli? "Gel bakayım eşek sıpası", sıpa, hergele, eşşoleşşek..."
      Bir başka sinir bozucu muhabbet de çocuğun yanında annesiyle yapılan "öyle yapmasın annesi, böyle demesin annesi" muhabbetidir ki; 1- zaten çocuğun yanında konuşulmaması gereken konular vardır, 2- sanane be kardeşim....

      Bazen de sevgi gösterisinde aşırıya kaçılıp tabiri caizse çocuk tepeye çıkarılıp şımartıldıktan sonra, çocuğun doğası gereği böyle bir harekete çocukça şımarıklıkla karşılık verince tepetaklak tepeden indirilir. Çocuk sevilirken birden ne olduğunu şaşırır. Demek istediğim dengesiz bir sevme stili. Böyle şeylere tanık olduğumda elimde olmadan o çocuğa üzülüyor, çocuk eğitiminde ne kadar eksik bir toplum olduğumuzu görüyorum.

     Başkasının çocuğunu sevme konusunda da yine çoğu kişiden farklı düşünüyorum sanırım. Çocuklara karşı sevgi dolusunuz belki anladım da çocuk sanki benim değil topluma malolmuş bir sevgi yumağı. Hiç tanımadığın birine sevdirmedin mi yabani, öptürmedin mi görgüsüz olursun. Dokunmaya kalkanı uyarınca tuhaf bakışlara maruz kalırsın.

     Ne akıl öğretmeye çalışan teyzeler, ne sevmek isteyen yabancılar, ne de saçma soru sormaya yeltenen insanlar..hiç birini cevapsız ve tepkisiz bırakmadım. Yapım gereği dayanamayıp veriyorum cevabımı kibar zannettiğim bir üslupla. Zannettiğim diyorum çünkü ne kadar kibarca da söylesem karşımdakini reddettiğim için suratlar bir asılıyor. İstemiyorum çocuğumun herkesçe sevilip dokunulmasını. Hatta bir keresinde kendimi tutamayıp İpek'in yanağını sevmek üzere elini uzatan bir adamın elini nasıl elimle ittiysem hatırladıkça şaşırıyorum ataklığıma ve refleksime. Adam kalakalmıştı. Eee öğrensin kafasına estiğince çocuk da olsa kimseye dokunulmayacağını.

     İster kendini bişey zannediyor desinler, ister görmemiş, ister kaba, benim için önemli olan çocuğumu bir birey olarak görmelerini sağlamak. İzni olmadan sevilemeyeceğini, öpmeyeceğini ve kimsenin eğlence aracı olmayacağını bilmelerini sağlamak. Bence herkes tepkisini göstermeli. Çocuğuna küçük yaşta kendi karar ve isteklerine saygı duyulmasını öğretmeli.

     İşte amacım budur.

1 yorum :

daha anne karnında baslıyorlar sevmeye karnıma ellemelerine ayar olurdum doğdu minick daha ses cıkarmasan şapur şapur öpecekler boylede gider bu isteyen istediği kadar bozulsun bende uyarıyorum surat asarsa direk kızıyorum hatta tanımadığım biri neden kucagına alıp sevsin ki benim cocuğumu insanların bazen sınırları aşmalarına anlam veremiyroum gercekten.Güzel acıklamıssın cnm yüreğine saglık

Yorum için açıklama