Oyun Grubuyla Beşinci Buluşmamız

4 Yorum
                     Bu hafta gidilecek yeri belirlerken itiraf etmeliyim değişiklik olsun diye yeni bir mekan önerisinde bulunarak ve fakat yeri daha önce gözlemleme imkanı bulamayarak hepimiz ve özellikle de çocuklarımız için yanlış bir seçim yaptığımı kabul ediyorum. Amma ve lakin amacım farklılık olsundu ya da belki daha iyi bir yer buluruzdu. Sonuçta anlamış bulunduk ki herhangi birimiz bir mekan önerisinde bulunacaksa daha önce gidip test etmeli ve o şekilde karar verilmeliydi.
                    Bu savunmacı :)) ve açıklayıcı bilgiyi verdikten sonra neler olduğunu ve nasıl geçtiğini paylaşalım. Yine internette gezinir , bakınırken bir oyun evi gördüm. Üstelik arama motorlarında sık sık karşınıza çıkanlardan. Orada okuduğum kadarıyla puzzle oyun evi çok güzel anlatılmış, resmedilmiş ve merak ettirici nitelikteydi. Bu anlamda siteyi yapanları tebrik ediyorum. Gerçek biraz daha başkaydı. İlk eksi puan yerin hepimizce zor bulunmuş olmasıydı. Kapısından içeri girmek için bile girişi keşfetmek durumunda kaldık. İçeriye girince o anda yüzüme flaşlar patlasa yüzümdeki hayal kırıklığı ifadesini yakalardı sanırım. İçeriye adımınızı atar atmaz yan yana iki bank karşısında ayakkabıları koyma yeri ve bir adım atınca oyun alanı denen ama sokaktaki parkları andıran girişle karşılaştık. Bir top havuzu ve kaydırak vardı ancak hiç sıcak bir havası olmamakla birlikte tam kapının yanında olduğundan gerçekten soğuktu da. Yerler taş üzerine yine renkli taşlarla kaplanmıştı ve soğuktu. Çocuklarımızın ayakkabılarını çıkarmamız ya da altlarını temizlememiz söylendi. Yanımda yedek ayakkabı getirmeyi unuttuğumdan ikincisini yaptım. Oyun odasının yukarıda olduğunu ve oraya çıkmamızı istediler. Tam biraz ümitlenmiştim yukarısı daha iyi herhalde diye ki yukarı çıkınca koskoca bir salon, dağınık bir ortam, binilecek, sürülecek bir çok oyuncak arabalar, atlar gördüm. Tamam bunların da olması iyiydi hoştu da görüntü oyun evinden çok lunaparkı andırıyordu.
 Kenarlarda bir kaç raf, içlerinde de tek tük oyuncaklar vardı. Kimi kırık, kimi eksik parçalar halinde. Bir öğretmen ve bir yardımcısı vardı çocuklarla ilgilenen. Kendileri için olumsuz bir şey söyleyemem. Ellerinden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorlardı. Köşede ufak bir masa ve etrafında sandalyeler olan yere yerleştik biz anneler. Çocuklar yine ayrı havadaydılar.
Uzun zamandır aramızda olmayan tatlı Duru keyifle arabasına binerken.

İçeride daha fazla oyuncak ve uzun bir masanın olduğu bir oda daha vardı. Hem biraz daha sıcak gibiydi. Bana, çocuklar da bir türlü eğlenemedi gibi geldi nedense. Ya da en azından İpek pek hoşnut görünmüyordu. Oyuncaklarla da pek ilgilenmedi. Bir ara yine Eren Devran'ı bulmuş şapka takmaca oynadığını gördüm.
Deniz ise yaşça biraz daha büyük olduğundan, büyük odadaki arabalar daha çok ilgisini çekiyordu. Pek buraya girmedi haliyle. Kapıdan bakmakla yetindi.
Aramıza yeni katılan Daniel ise İpek'in komşu arkadaşı olup bugünkü buluşmamıza annesiyle renk kattılar.

Bu arada bol bol sohbet etme fırsatımız oldu. Bu da günün iyi kısmıydı. Son olarak ayrılmadan önce her zamanki gibi fotoğrafımızı çektirdik. Hem de bu kez tam olarak toplanmayı başararak :))

Bize göre mekan , bakımsız, özensiz ve düzensiz  oluşuyla tercih ve tavsiye etmeyeceğimiz yerler arasına girmişti. Bir sonraki buluşmamız bildiğimiz yerlerden birinde olacaktı. Orası kesin...


4 yorum

ne kadar guzel bır goruntu. blogunuza takıbe aldım bende oglumun bloguna beklerım http://barlasindunyasi.blogspot.com.tr/

Evet Nihalcim. Her şeye rağmen eğlendiler sanırım.

Teşekkür ederim Sevgi. Daha önce ziyarette bulunmuştum. Muhakkak tekrar okuyacağım.

Yorum için açıklama