Doğadan Uzak Kalmanın Yarattığı Kaos

Yorum Ekle
                Çocuklar doğaya bayılırlar çünkü doğa kendilerine yeni keşifler yapma fırsatı sunar. Doğayla iç içe büyüyen çocukların daha çok gelişme kaydettiklerini görebiliriz. Biz evde "Aman düşmesin" diye koruduğumuz çocuğu köylerde tek başına komşuya, tarlaya yolluyorlar. Yürümeye başladıklarında onları kimse korumuyor. Buna vakit ayıracak kişi de yok zaten. Anneler dışarıda tarla, bağ, bahçe işinde. Evde çocuklara anneanne, babaanneler bakıyor. Onlar da yemek ve ev işleriyle de ilgilendiklerinden o kadar meşgul olamıyorlar tabii. Tüm bunların sonucunda ne oluyor? Çocuk kendi kendini idare etmeyi öğrenmek zorunda kalıyor. Ha düşmüyor mu, yaralanmıyor mu? Elbet başına bazı kazalar geliyor ama bu hatalar dolayısıyla da daha çabuk öğreniyor.
                Bundan yola çıkarak "saldım çayıra mevlam kayıra" mantığını da doğru bulduğum söylenemez. Aslında benim değinmek istediğim nokta doğayla baş başa kalan çocukların belki daha mutlu , belki daha hızlı gelişen çocuklar olduğuydu. Şartlar öyle gerektirseydi ben de öyle olur muydum bilmiyorum ama şunu da biliyorum ki çocukların korunmaya da ihtiyaçları var. Güvenliklerinin sağlanması bizim sorumluluğumuzda. Ama mümkün olduğunca ihtiyacı olan doğa ile dışarısı ile olan etkileşimini arttırmak gerekli olduğunu düşünüyorum. Ancak metropollerde yaşayan anne babalar için çocukların doğadan uzak büyümelerinin yarattığı boşluğu doldurmak kolay olmuyor.
               Çocuğumla nasıl kaliteli vakit geçirebilirim telaşına düşen anne baba  soluğu kimi zaman avm lerde kimi zaman oyun evlerinde, parklarda, sinema ve tiyatrolarda alıyor.  Avm için değil ama diğerlerinin de gidilmesi gereken yerler olduğunu biliyorum. Yine de bununla beraber çocuğun doğaya, dışarıya olan ihtiyacını hiç birinin karşılayabileceğini düşünmüyorum.  Sonuçta biz şehir mahkumlarının da yapabilecekleri kısıtlı.
                Kızım yirmi günlük olduğundan beri neredeyse her gün alıp dışarı çıkardım. Çoğunlukla da açık havayı tercih ettim. Bana da iyi geldiğinden hiç zorlanmadım. Her tür havaya da alıştırmaya çalıştım. Evime yakın olduğundan Ihlamur Kasrı ve Yıldız Parkı sürekli gittiğim yerler oldu. Mümkün olduğu kadar yeşil alanlar, hayvanları, doğayı görsün istedim. Yürümeye başlayınca bıraktım düşsün kalksın, yerde ne var, etrafında neler var tanısın, keşfetsin.
               Okuduğum hemen her kitapta çocuğun mutluluğu, sağlıklı gelişimi, enerjisini harcaması için en iyi yolun çocuğu mümkün olduğu kadar dışarıda tutmak olduğu söyleniyor. Çünkü ne kadar uygun oyuncaklar da versek,kitaplar da göstersek hiçbiri canlı ve yaşayarak öğrenmenin yerini tutmuyor.
              Hani bazen diyoruz ya "Eskiden çocuklar böyle mi yetişirdi, onlarla böyle mi ilgilenilirdi?, bu kadar bilinç yoktu" filan diye .... O zamanların avantajı da belki buydu. Çocukların yaşamında doğanın daha çok yer alması.
            "Doğayı ve doğal oyunu çocuktan esirgemek ondan oksijeni esirgemek gibidir."WENDELL BERRY        

Yorum için açıklama