Çocuğu Anlamak

2 Yorum
      Son zamanlarda okuduğum en güzel yazılardan birini paylaşmak istedim bugün. O kadar çok şey söylüyordu ki Nilüfer Devecigil yazısında , her çocuğun keşfedilmesi gereken ayrı bir dünya olduğunu görüyoruz yine.
      Seneler önce çocuk esirgeme kurumuna gitmiştim bir bayram günü. Bayramda çocuklar sevindirilmeli , yalnız olmadıkları hissettirilmeli diye düşündüğümden. O kadar beceriksiz , çaresiz  , anlamsız buldum ki kendimi , bu şekilde olmamalı dedim kendi kendime. Çocuklar pek yüz vermiyorlardı. Benden çok , ne getirdiğimle ilgileniyorlardı. Çoğu kızgın bir ifade ile bakıyor , oyun oynamaya bile yanaşmıyordu. Durum tam olarak şöyleydi: Bizim gibi çocukları ziyarete gelenler önce kapıda bekletiliyordu.İçerde çok kalabalık olmayalım diye.Beş altı kişi alıyorlardı her seferinde ve 10-15 dakika veriyorlardı vakit geçirmek için. Her içeri giren bizim de yaptığımız gibi vakti değerlendirmek için çocuklarla hemen iletişime geçmek istiyordu. "Dur seni biraz seveyim , oynamaya çalışayım, sen de hemen bana gül ,sonra ben gideyim başkaları gelsin sevsin seni ona da gül , oyna" der gibiydik aslında . Alışık değiller sevilmeye tabii , diye düşünmüştüm o zaman.Acımış , çok üzülmüştüm. Bir daha da o şekilde gitmedim.
    Benim , çocukları çok seven ablam , bir kaç sene önce gönüllü olarak çocuk esirgeme kurumunda çalışmaya başladı.Her hafta oraya gidiyor ve sadece bir çocukla ilgileniyordu.Ablam gibi oraya giden herkese birer çocuk veriliyor ve düzenli olarak onunla ilgilenilmesi isteniyordu. Buna gönüllü ablalık deniyordu. O zaman ablamdan neyin yanlış olduğunu öğrenmiştim.Çocuklar kendileriyle sürekli iletişimde olan , onlarla düzenli vakit geçiren insanlara ihtiyaç duyuyorlar. Birebir iletişime , ilgiye , sevgiye ihtiyaçları var. Böylelikle kendilerini açıyorlar , yaklaşıyorlar. Bu duruma çok geç alışanlar da varmış tabii. Ablam da ilgilendiği o çocuğu kendi çocuğu gibi seviyordu. Güzel bir duygusal bağ kurulmuştu aralarında. Öyle ki çocuğu Çanakkale'ye başka bir çocuk evine gönderdiklerinde ablam gidip onu orada da görmüştü.
     Diyeceğim o ki , her çocuğun özel ilgi , iletişim , anlayış ve bolca sevgiye ihtiyacı var. Anlaşılması zor çocukların bile iletişim kurulacak bir formülü bulunabilir.
     Aşağıda okuyacağınız bu yazıda da olduğu gibi , mutlaka bir yolu vardır!...
     http://www.kuraldisidergi.com/5041/top-asla-sadece-bir-top-degildir/



2 yorum

Bu yazıyı bütün dünya okusa, anlasa ve uygulasa ütopyayı yakalamak mümkün olmaz mı sanki. Herşey çocukla başlar, senin gibi duyarlı anneler bunu biliyor ve paylaşıyor. Yazına sağlık.

Çok teşekkür ederim ilginize ve yorumunuza. Keşke...

Yorum için açıklama